Het regioproduct en de Floriade
Er is heel wat over afgediscussieerd. De wereldtuinbouwtenstoonstelling is immers een uitgelezen kans om producten van eigen bodem onder de aandacht te brengen. Liefst aandacht die niet ophoudt als het evenement voorbij is. De gemeenteraad van Peel en Maas, een agrarische regio bij uitstek, hamerde er de afgelopen maanden voortdurend op. Zeker toen bekend werd dat de Franse foodreus Sodexo de catering op de Floriade mag verzorgen. Want hoe moest het dan met dat regioproduct? Sodexo zegde toe lokale telers bij het foodgebeuren te betrekken, maar daarna bleef het akelig stil.
Voor de buitenwacht althans. Achter de schermen blijkt een groepje diehards al een jaar hard aan de weg te timmeren. LLTB, ZON fruit &vegetables, Ria Joosten Catering en negen producenten van regioproducten uit heel Limburg hebben op instigatie van de LLTB (in het kader van Groei.Kans) de koppen bij elkaar gestoken. Het zijn vooral telers en fokkers die al ervaring hebben met het in de markt zetten van hun product. Wie kent bijvoorbeeld niet de Tasty Tom tomaat of een hamlapje van het Livar varken. Na vele brainstormsessies ligt er inmiddels - mede dankzij een Europese subsidie en begeleiding door communicatieadviesbureau Imagro BV - een ambitieus concept. Een aanpak die een stuk verder gaat dan de gebruikelijke potjes jam of de onvermijdelijke Limburgse vlaai. „Het regioproduct moet eindelijk eens van zijn oubollige imago af”, vindt Henk Coolen van Flavours of the farm in Heyhuysen. „Het mag best dat gezellige, wat kneuterige sfeertje hebben, maar de aanpak moet professionaliteit uitstralen.”
Professionaliteit die zich onder meer vertaalt in een ‘keurmerk’. Een logo dat de Floriadebezoeker garandeert dat wat hij eet of koopt voor minimaal 75 procent van Limburgse bodem komt. Tot en met de tarwe toe waarmee het varken is gevoerd waarvan hij een karbonaadje verorbert. Ander voorbeeldje: abrikozenvlaai is bij de regioproducten op de Floriade niet te vinden. De abrikoos groeit immers niet in Limburg.
Achter elk product moet een verhaal zitten. Geen verzonnen promopraatje, maar informatie over de teler, zijn visie en de manier waarop het tot stand gekomen is. „Op deze wijze krijgt het product een gezicht”, zegt Harrie Deckers van de LLTB. „Je koopt niet zomaar een tomaat, maar een tomaat van Piet. Dat geeft veel meer beleving .” Die informatie is in de vorm van folders en receptenboekjes bijgevoegd in de trendy tas met regioproducten die Floriadebezoekers aan kunnen schaffen op het retailplein, waar de groep ondernemers van ‘Groei.Kans’ tweehonderd vierkante meter tot zijn beschikking krijgt. „Nee, we gaan die ruimte niet inrichten met de traditionele stands”, verzekert Ria Joosten. „Het moet een open, sfeervol geheel worden. Een beetje Italiaans aandoend. ”
Het is de bedoeling dat de bezoeker op het strategisch bij de uitgang gelegen retailplein de portemonnee trekt om iets van Limburgse bodem mee naar huis te nemen. Daartoe moet hij elders op het Floriadeterrein worden verleid. In het LLTB-paviljoen waar demonstraties plaatsvinden en ‘gasten’ mogen ruiken, voelen en proeven. En in één van de vijf restaurants waar Ria Joosten de scepter zwaait en louter producten van Limburgse bodem serveert. De gesprekken met Sodexo hierover lopen weliswaar nog, maar de groep heeft er alle vertrouwen in dat die succesvol worden afgerond.
Het is de bedoeling dat het ‘streekmerk’ waarvoor nog een klinkende naam moet worden verzonnen, na de Floriade langzaam zijn weg vindt in de regio en daarbuiten. Via winkels, restaurants en een webshop. Een probleem dat nog getackeld moet worden, is de controle op de criteria en de kwaliteit. „Zonder handhaving, is het concept een wassen neus”, zegt Henk Coolen. „Als een restaurant met het keurmerk zijn gasten één keer asperges uit Peru voorzet , is je imago naar de knoppen.”
Donderdag 28 april 2011 worden de plannen gepresenteerd in Boszicht in Maasbree. Daarna kunnen ondernemers die als toeleverancier willen fungeren, zich melden. Zij het dat de ruimte beperkt is. Fleuren: „Als er zich drie met rode bessen melden, moeten we kijken wie uiteindelijk kan of kunnen leveren. Ik hoop dat daar geen kwade gezichten over ontstaan. Maar iedereen heeft kansen gehad. Je kunt afwachten tot er iets gebeurt, maar je kunt ook zelf het initiatief nemen en dingen afdwingen. Deze groep ondernemers heeft zijn nek uitgestoken en is gewoon aan de slag gegaan.
