Houden van Varkens

24 maart 2017

‘’Ik hou van varkens. Honden kijken naar ons op. Katten kijken op ons neer. Maar varkens beschouwen ons als hun gelijke.’’ Dit citaat van Winston Churchill past bij mij. Het is een waarheid als een koe. Anatomisch lijken wij mensen op het varken. Bij een hartoperatie in Maastricht wordt de hartklep van een varken in ons mensen gezet. En niet alleen anatomisch lijken wij op een varken. 

Toch is het varken en de varkenshouderij door de afslag richting schaalvergroting en kostprijsverlaging van ons af gegroeid. Het tij is gekeerd. De consument haakt wat af, consumptie daalt jaarlijks. Innovatie is niet versneld in de slagerijwereld sinds de slavinkuit 1960. Vergelijk dat eens met de banketbakkerswereld. Nee, als we het hebben over vlees en verleiding dan zien we nu in de supermarkten verpakt vlees als Blote Billen in een Zee van Plastic.

Is dat ons varken? Zijn wij collectief vergeten dat deze omnivoor 70 jaar geleden het klapzand en de diepe armoede van de Peel omwroette naar vruchtbare grond, welvaart en welzijn. Samen met Pater Van den Elzen, Raifeissen en de Boerenbond voorop.

Ik neem u mee naar Sint Anthonis. De gemeente met de meeste varkens van Nederland. Sint Anthonis. What’s in a name. Sint Anthonis is de naamgever van de beschermheilige van het varken… Deze gemeente wordt bestierd door een college van drie vrouwen: Marleen, Ingrid en Nicole. Alle drie hebben hun roots op de HAS Hogeschool. In Sint Anthonis waait dankzij deze powervrouwen nu een nieuwe wind. Zij zetten de varkenshouderij in een reëel daglicht. Ze wijzen niet naar de maatschappij maar slaan bruggen tussen houderij en maatschappij. Hebben het over Even Wicht Proactief Zijn en Communicerende Vaten tussen producent en consument.

Binnenkort word ik – net als collega Inge Vleemingh - zelf weer varkenshouder. Lokale kringlopen sluiten. Eigenschalig. Beginnen met 3 biggen. Hussumer x Duroc gevoerd met schillen van de groenteboer en vlaai van bakker Sjoerd. Vooruit naar vroeger.

Ik droomde afgelopen nacht dat heel Brabant weer trots is op Het Varken. Ondernemers ondernemen in een glazen stal. Zij maken de slag naar topkwaliteit. Peelham a la Pata Negra, de allerlekkerste, meest duurzame en welzijnsvriendelijke pootham van Europa die smelt op de tong, met noten- of truffelsmaak. Dat geeft een impuls: van kwantiteit naar kwaliteit. Niet het vele is goed maar het goede is veel. Samen WorstCase uitbeenworkshops organiseren op de Peelrandbreuk. Een winnende combinatie. Het icoon van We Are Food Brabant 2018.

Spaanse boeren lopen sindsdien stage in de Peel. Voor hen was de hamvraag. Hoe krijg je op een natuurlijke wijze die notensmaak in de ham? We zijn daar weer Echt Goed in geworden. Voeg emotie aan je product toe en waarde valt je toe. Ik werd wakker met een glimlach; was waarlijk trots op het vérken. 

Roger Engelberts 

Deel dit bericht