Pino heeft de vogelgriep

26 november 2014

Mijn naam is Jelle Claessens, zoon van John en Marian Claessens, derdejaars student Bedrijfskunde & Agribusiness aan de Has Hogeschool, stagiair bij Imagro en eigen ondernemer (Eggcellent). Thuis hebben wij een pluimveebedrijf. Eendagskuikens groeien bij ons op tot robuuste gezonde legkippen en deze gaan door naar onze legstallen. Nu de ‘vogelgriep’ heerst, is het dan ook het gesprek van de dag bij mij thuis, in mijn vriendengroep, in het dorp etc. In deze blogs vertel ik wat ‘vogelgriep’ voor mij betekent.

Op zondagmorgen ging ik voetballen. De jongens waren er als de ‘kippen’ bij om een paar vogelgriep grappen te maken. Lachen natuurlijk. Waarom doet Pino vanavond niet mee met Sesamstraat? Geruimd!

Een van de jongens vertelde me dat ik het nieuws van 13.00 uur in de gaten moest houden. We horen dat het vervoersverbod gedeeltelijk is opgeheven. Iedereen opgelucht en weer aan de slag. De eieren kunnen weer vervoerd worden en de eierautomaat ligt al weer vol.

Ook de klanten van Eggcellent hebben last. De eieren worden later geleverd. Mijn broer en zus, met wie ik samen het bedrijf run, hebben de klanten ingelicht. Ze begrijpen het en wachten af. Maandag geen vervoersverbod maar een gerichte regionale aanpak met aanvullende maatregelen. Wij kunnen ook weer door met onze business.

Bij Imagro kennen ze me nu ook. Op de voorpagina van de krant een grote foto van het bedrijf van mijn ouders. Ze hebben een interview gegeven. Het interview is bij het huis van mijn zus afgenomen. Mijn ouders willen nu geen vreemden op het erf. Zekerheid voor alles. In De Limburger krijgen ze de kans het JUISTE verhaal te vertellen. De journalist legt het verhaal voor publicatie voor aan mijn ouders. Ze zijn akkoord. De krant pakt uit met het eerlijke verhaal. We krijgen positieve reacties van iedereen.

Thuis is de sfeer ‘gespannen’. Voortdurend houden we het nieuws in de gaten. Bij het woord ‘vogelgriep’ spitst iedereen zijn oren. Het valt me op dat iedereen in de sector elkaar informeert. De telefoon staat niet stil. Wij ook niet trouwens. Het is altijd hard werken, maar nu in het bijzonder. Er zijn ook weer nieuwe hygiëneregels. Bedrijfskleding, laarzen, ontsmetting van vrachtwagens en een rood-witte ketting voor de poort. Kortom: een spannende tijd voor ons pluimveehouders.

Mijn ei is gelegd, tot de volgende blog.

Deel dit bericht