Terug van thuis geweest

10 mei 2018

Ik heb Koningsdag nog nooit gevierd. Mijn vrienden vragen mij niet meer. Jammer? Helemaal niet. Rond 27 april ben ik altijd op mijn favoriete plek te vinden: De Boerderij. De plek van Gerben en Jolanda Bakker. Het paradijs op Terschelling waar schapenmelk wordt omgetoverd tot de heerlijkste producten. Mijn lievelingsadres De Zeekraal.

 

 

Hop, de trein in!
In 2011 was ik eerstejaars dier- en veehouderij student aan HAS Hogeschool en ging ik stage lopen. Na mijn eerste stage afgerond te hebben was het tijd voor stage nummer twee. Laarzen aan, windjack mee, slaapzak aan de koffer gebonden en hop, de trein in. Na een reis van ongeveer 3,5 uur stond ik in Harlingen Haven, drie kwartier later zette ik mijn stappen op Terschelling. En echt waar: het was een stage om nooit meer te vergeten!

Standaard flexibel
Na mijn stagejaar werd het een traditie om in de meivakantie naar Terschelling te gaan. Een vakantie waarin schapen(melken), buiten zijn, producten maken/verkopen/eten en veel vrijwilligers/stagiaires/eilanders ontmoeten centraal stond.
Vakanties waarbij ‘standaard flexibel’ het toverwoord is. Overal inzetbaar zijn en bijspringen waar nodig op dat moment. Waar ik het meest van geniet? De afwisseling. Soms begin je met het maken van schapenkaas of -ijs, minstens vijf kazen snijden voor  de braderie, ’s avonds koken voor zo’n tien man, de stallen op strooien, bedden verschonen van het Beter Boeren Bed en de dag heerlijk afsluiten of beginnen met het geluid van de melkinstallatie en de schapen die keurig staan te wachten voor de melkstal. Geen dag is hetzelfde, terwijl dezelfde dingen standaard moeten gebeuren.

Dat smaakt naar meer
Veel nieuwe mensen ontmoeten en met verschillende mensen werken, dat hoort er al die jaren bij.  Afgelopen jaar verbaasde ik me over een paar stagiaires, en eigenlijk doe ik dat de laatste jaren al. Hoe kan het dat je tijdens een stage op zo’n veelzijdig bedrijf alleen maar achter in de stal blijft? Ik zeg niet dat de verzorging van de lammeren niet belangrijk is, want dat is essentieel. Maar ik gun het de stagiaires zo om ook uit de stal te komen. Om nieuwsgierig te zijn en te durven vragen: ‘Hoe werkt dat met die kazen?’, ‘Mag ik mee naar de schapen in het duin?’ en ‘Mag ik ook een keer helpen in de winkel?’. En om werk te zien dat niet op hun actielijstje staat, er is altijd zoveel te doen. Juist die dingen zijn zo leerzaam en openen je wereld. Je voelt dat je deel uitmaakt van het bedrijf. Onderdeel van de Zeekraal. Een plek die voelt als thuis.
 

door Froukje Kooter

Deel dit bericht