
“๐๐ฉ๐ฆ ๐ฎ๐ฐ๐ด๐ต ๐ฑ๐ฐ๐ธ๐ฆ๐ณ๐ง๐ถ๐ญ ๐ฑ๐ฆ๐ณ๐ด๐ฐ๐ฏ ๐ช๐ฏ ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐ธ๐ฐ๐ณ๐ญ๐ฅ ๐ช๐ด ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐ด๐ต๐ฐ๐ณ๐บ๐ต๐ฆ๐ญ๐ญ๐ฆ๐ณ”
Met deze woorden doelde Steve Jobs niet op copywriters zoals ik (was het maar zo’n feest), maar op de kracht van verhalen. Niet voor niets dé manier waarop mensen al eeuwenlang informatie aan elkaar overbrengen.
Een goed verhaal doet méér dan alleen informeren. Je kunt er mensen emotioneel mee raken, context schetsen en bruggen slaan.
Als zoon van een varkenshouder maak ik van dichtbij mee hoe waardevol – en soms ver weg – begrip en verbinding zijn binnen onze sector. Natuurlijk, de veranderingen gaan snel en de belangen zijn groot. Maar gaan we de oplossing vinden met een wij-of-zij, boer-of-burger mentaliteit? Ik denk het niet.
Willen we samen stappen vooruit zetten, dan moeten we blijven vertellen én luisteren. Over en naar de uitdagingen, successen en dilemma’s van een sector die altijd in beweging is. Dat vraagt om pionieren – en dus om vallen en opstaan.
Deze verhalen zijn niet in zwart-wit te schetsen. Daarom troubadour ik rond met een geuren-en-kleurendoos, waarin alle relevante perspectieven en nuances zijn meegenomen. Daarmee scheppen we samen context: de totale omgeving waarin jouw verhaal zijn betekenis krijgt. Begrijpen en begrepen worden vormt de basis. Vanuit daar bouwen we verder.
Na mijn eerste 100 dagen bij Imagro schreef ik over hoe ik de verbinding wilde zoeken, met één laars in de stal en één sneaker in de stad. Nu, ruim 1.000 dagen later, zit dit schoeisel me alleen maar lekkerder. Ook al zit ik inmiddels ‘in de wunninge’, ik ben en blijf trots dat ik de boerderij thuis mag noemen. En dat ik deze verhalen mag vertellen.
Dus, vertel op: wat is jouw verhaal?
