
Einde dag
Uren boeken, programma’s afsluiten, alle vensters op het scherm dicht, computer uit, bureaulamp uit, papier, pennen en andere zaken van het bureau in de kast of in de hangmappentrolley (ja, die heb ik). Clean desk. Hoofd leeg.
De volgende dag
Computer aan, bureaulamp aan, koffie pakken, waterfles vullen, programma’s openen, papier en pen pakken en starten met een nieuwe opdracht. Met een leeg hoofd en een open blik.
Iedere dag
Zo doe ik het iedere dag. Neurotisch? Gewoontedier? Control freak? Zeg het maar. Ik realiseerde me dat ik iedere nieuwe opdracht zo start. En ook niet anders kan. Eerst het vorige concept (via een soms chaotische weg) geordend achterlaten om vervolgens te beginnen aan het volgende. Met het hoofd leeg en een onbevangenheid alsof er nog nooit iets bedacht is hiervoor. Fouten maken mag. Het is een proces.
En AI?
Natuurlijk gebruik ik AI. Het helpt me enorm. En het kan heel veel. Maar één ding is zeker; AI is niet onbevangen. Het combineert ideeën van het volste bureaublad ter wereld. Zonder het ooit op te ruimen. Er komt alleen maar meer bij. En fouten maken mag niet. Gelukkig kan ik rekenen op mijn eigen intelligence en onbevangenheid om tot de juiste keuzes in het proces te komen. En vervolgens mijn bureau weer op te ruimen…
Ps.
Heb ik AI gebruikt voor dit stuk? Beordeel het zelf maar.
